ҶАЛАСАИ ШУРОИ ОЛИМОН
Санаи 3-юми марти соли 2026 дар Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ ҷаласаи Шурои олимон баргузор гардид.
Санаи 3-юми марти соли 2026 дар Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ ҷаласаи Шурои олимон баргузор гардид.
Санаи 4.03.2026 дар толори Институти иқтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон бо мақсади иҷроиши нақшаи чорабиниҳои Раёсати Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон ҷиҳати таъмини дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки дар Паём ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 16 декабри соли 2025 баён намуданд, семинари навбатии илмӣ баргузор гардид.
«Воқеан, мо дар зиндагӣ ҳеҷ гоҳ наметавонем муҳаббате беҳтар ва ҳақиқиву самимитар аз муҳаббати модари худ дарёбем. Аз ин лиҳоз, модар натанҳо азизтарин шахс барои ҳар як фарзанд, балки гаронбаҳотарин сарвати ҳар як халқу миллат мебошад. Бинобар ин, башарият имрӯз ба ҷомеае арҷ мегузорад, ки мақому манзалати занро гиромӣ ва пос медорад».
Эмомалӣ Раҳмон
Модар неъмати бебаҳо, сарчашмаи муҳаббати беканор ва азизтарин шахсияти башар аст. Меҳри бепоён ва навозишҳои гарми ӯ фонуси хаёлҳои мост. Манзалат, қимат ва муҳаббати гаронбаҳои модар дар шаҳдрези каломи шоирону орифон, фозилону олимон бараъло равшану ҷилвагар аст. Аз ин ҷост, ки модар инсониятро ба дунё оварда, ба камол мерасонад. Зери калимаи модар махзани меҳру муҳаббат, хушгуфториву хушрафторӣ, гавҳари ноёбу бузургӣ ва муҷассамаи хоксорӣ нуҳуфтааст. Ҳеҷ арзише баробар ба арзиши модар нест. Тамоми ҳастии мо, вуҷуди мо аз модар аст. Модар офарандаи ҳаёт аст.
Муҳтарам бонувон-олимони Институти иқтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон воқеан, ба оғози фасли баҳор рост омадани ҷашни бонувон, занон ва духтарон рамзи шукуфоӣ ва мазҳари зебоӣ буда, озодагиву нафосат, сарсабзиву таровати онро дучанд меафзояд.
Базми гул дар чамани Наврӯз аст,
Даври гул-гулфикани Наврӯз аст,
То ба гардун сухани Наврӯз аст,
Тоҷикистон ватани Наврӯз аст.
Наврӯз яке аз куҳантарин ва пуршукуҳтарин ҷашнҳои мардуми тоҷик ба ҳисоб меравад. Ин ҷашн аз замонҳои хеле қадим то имрӯз ҳамчун рамзи эҳёи табиат, оғози зиндагии нав, сулҳу дӯстӣ ва ҳамбастагии мардум таҷлил карда мешавад. Наврӯз на танҳо як ҷашни фарҳангӣ ва таърихӣ мебошад, балки он бо бисёр ҷанбаҳои ҳаёти ҷомеа, аз ҷумла бо рушди иҷтимоӣ ва демографии кишвар низ робитаи зич дорад. Дар шароити Тоҷикистон, ки яке аз кишварҳои дорои аҳолии ҷавон ба ҳисоб меравад, аҳамияти ин ҷашн дар таҳкими арзишҳои оилавӣ ва иҷтимоӣ хеле бузург аст.
Санаи 30-юми марти соли 2026 дар Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ ҷаласаи Шурои олимон баргузор гардид.
Санаи 31-уми марти соли 2026 дар Институти иқтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон бахшида ба ҷашни байналмилалии Наврӯз чорабинии идона баргузор гардид. Чорабинии наврӯзиро директори Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ, д.и.и. Бобозода Комил Олимҷон ҳусни оғоз бахшида, қайд намуданд, ки Наврӯз яке аз қадимтарин ва зеботарин идҳои мардуми ориёӣ мебошад, ки рамзи эҳёи табиат, оғози соли нав ва пирӯзии рӯшноӣ бар торикист. Ин ҷашн таърихи беш аз 6-ҳазорсола дошта, бо номи «Наврӯзи олам» дар саросари ҷаҳон эътироф шудааст.