Тоҷикӣ
Русский
English
Санаи 15-уми апрели соли 2026 дар Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ «Даҳаи муаррифии илми академӣ», ки дар фазои илмии кишвар якчанд рӯзи охир бо шукӯҳи хос баргузор гардид, натиҷагирӣ карда шуд. Ин иқдом, ки бо ташаббуси Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон роҳандозӣ шуд, бори дигар собит сохт, ки илми тоҷик дар ҳоли рушд аст.
Дар ҳамоиши илмӣ, ки ба ҷамъбасти даҳаи муаррифии илми академии тоҷик бахшида шуда буд, ноиби президенти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, д.и.ф., профессор Саломиён Муҳаммаддовуд иштирок доштанд.
Чорабинии илмиро директори Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ, д.и.и. Бобозода Комил ҳусни ифтитоҳ бахшида, ҳузури меҳмонони гиромиро хайрамақдам намуда, ҳозиринро бо барномаи чорабинӣ шинос намуд.
Сипас, зимни суханронии ноиби президенти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, д.и.ф., профессор Саломиён М.Қ. қайд гардид, ки давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба илм ҳамчун омили пешбарандаи ҷамъият ва ба олим ҳамчун сарвати бебаҳои ақлонӣ нигариста, барои ривоҷу равнақи минбаъдаи илм ва беҳтар намудани шароити иҷтимоиву иқтисодии олимон чораҳои зарурӣ меандешанд, зеро рушди босуботи соҳаи илму маориф ҳамчун самти афзалиятноки сиёсати иҷтимоӣ ва таъминкунандаи пешрафти ҷомеа ва давлат маҳсуб меёбад.
Баъдан, фикру ақидаҳои илмии олимони соҳаи илм, аз ҷумла мудири шуъбаи назарияи иқтисод ва таҳқиқоти институтсионалӣ, д.и.и., профессор Мирсаидов А.Б. оид ба назарияҳои муосири ҷойгиркунии рушди қувваҳои истеҳсолкунанда ва мудири шуъбаи бозори молиявӣ ва идоракунии лоиҳаҳои сармоягузорӣ, д.и.и., дотсент Шарифзода Б.М. оид ба масъалаҳои бозори молиявии Тоҷикистон, ҳолати муосир ва дурнамои рушди он ироа гардид.
Қисмати хотимавии чорабинии илмӣ бо қадршиносии кормандони муассиса барои меҳнати софдилона ва фаъолияти пурсамар дар фаъолияти илмӣ-ташкилии Институт сурат гирифт.
Адиб, олим ва асосгузори адабиёти муосири тоҷик. Аввалин Президенти Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон. Муаллифи асарҳои «Таърихи амирони манғитияи Бухоро», «Таърихи инқилоби фикрӣ дар Бухоро», «Намунаи адабиёти тоҷик», «Дохунда», «Ғуломон», «Ёддоштҳо» ва дигар асарҳо, ки ба 29 забони хориҷӣ нашр шудаанд.
Олим, академики Академияи Илмҳои ИҶШС, арбоби ҳизбӣ ва давлатӣ, муаллифи китоби оламшумули «Тоҷикон» ва зиёда аз 300 асару мақолаҳо.
Шоири халқӣ, раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, Қаҳрамони меҳнати сотсиалистӣ, Раиси Кумитаи якдилии халқҳои Осиё ва Африқо. Барои достонҳои «Қиссаи Ҳиндустон»(1948), «Ҳасани аробакаш», «Чароғи абадӣ», «Садои Осиё»,(1960) «Ҷони ширин» (1963) бо ҷоизаҳои давлатии ИҶШС, ҶШС Тоҷикистон ва байналмилалии ба номи Ҷ. Неҳру (1967) сарфароз шуда буд.
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон. 19 ноябри соли 1992 дар иҷлосияи XVI Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон раиси Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, 6 ноябри соли 1994 бори аввал, солҳои 1999, 2006 ва 2013 Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардидаст.
Нусратулло Махсум (Лутфуллоев) ходими давлатӣ ва ҳизбӣ. Солҳои 1924-1926 раиси Кумитаи инқилобии ҶМШС Тоҷикистон, солҳои 1926-1933 раиси Кумитаи Иҷроияи Марказии ҶШС Тоҷикистон.
Ходими давлатӣ ва ҳизбӣ. Солҳои 1929-1931 котиби Ҳизби коммунистии ҶШС Тоҷикистон, солҳои 1933-1937 Раиси Кумитаи Иҷроияи Марказии ҶШС Тоҷикистон.
